Badacze mogą więc poznać jej strategię, ale nie orientację społeczną – aby można było to zrobić należy wykluczyć z metody tę "inną osobę", która dokonując swojego wyboru wpływa na wybory osoby badanej.
Gry rozłożone (Decomposed games) thumb|Przykład gry rozłożonej Pionierem stosowania gier rozłożonych był Dean Pruitt, który jako pierwszy opisał możliwość przedstawienia macierzy wyników w inny sposób. Rozłożył on macierz dylematu więźnia na dwa niezależne od siebie wybory, eliminując tym samym wpływ strategii osoby badanej. David Messick i Charles McClintock udoskonalili metodę i przeprowadzili serie eksperymentów mających na celu pomiar orientacji społecznych. Pokazany obok przykład ma do wyboru trzy opcje: A, B i C. Każda z nich diagnozuje jedną orientację społeczną: wybór opcji A to orientacja rywalizacyjna, wybór opcji B świadczy o orientacji kooperacyjnej lub równościowej a wybór opcji C o indywidualistycznej. Osoba badana dostaje instrukcję z prośbą o wybór jednej z opcji wraz z informacją, że końcowa wypłata będzie uzależniona od wyboru innej, nieznanej jej osoby. Nie poznaje jednak na bieżąco tych wyborów.