Przed wyborami w 1965 partia Mapai połączyła siły z Achdut ha-Awoda tworząc Koalicję Pracy (Maarach). Z jej ramienia Zalman dostał się do Szóstego Knesetu (1965–1969) i przez cały ten czas był ministrem edukacji i kultury. W latach 1965–1968 przeprowadził reformę systemu edukacji, której celem była integracja społeczna i zmniejszenie różnic wynikających z pochodzenia społeczno-etnicznego. W 1966 doprowadził do utworzenia telewizji edukacyjnej. W 1967 zajął łagodne stanowisko wobec Arabów, sprzeciwiając się aneksji Wschodniej Jerozolimie.

Zmarł w 1970 w Jerozolimie, w wieku 71 lat. Razem z żoną Clarą został pochowany na Górze Oliwnej w Jerozolimie.

Publikacje „Growing Pains” (hebr.) (1941) „Trials of Education and Implementation” (hebr.) (1971) „Autobiography” (hebr.) (1971) „The Front and Appearance: Written and Verbal Compositions” (hebr.) (1972) „Root and Star: Songs” (hebr.) (1973) „Thoughts on Educational Policy and its Implementation” (red. Josef Janai) (hebr.) (1990) „Remarks on the Sidelines” (hebr.) (1996)

Przypisy