W tym czasie w dwóch włoskich stoczniach znajdowały się w budowie cztery parowce pasażersko-towarowe, zamówione przez koleje państwowe. Ich ukończenie zostało wstrzymane w związku z ograniczeniami budżetowymi po stronie zamawiającego. Wszystkie cztery zostały zakupione przez Regia Marina: dwa mniejsze przebudowano na okręty warsztatowe i tendry dla okrętów podwodnych o nazwach „Volta” i „Pacinotti”, zaś spośród dwóch większych jeden adaptowano do roli jachtu królewskiego „Savoia”, a drugi, mający nosić nazwę „Città di Messina”, miał zostać nowym transportowcem wodnosamolotów włoskiej floty.
Kadłub jednostki zwodowano 20 grudnia 1923 roku w Arsenale w La Spezia, nadając mu nazwę „Giuseppe Miraglia” na cześć jednego z pionierów włoskiego lotnictwa morskiego. Prace adaptacyjne, polegające na zabudowie hangarów, katapult i całości niezbędnego wyposażenia trwały przez kolejne cztery lata. Jedną z przyczyn opóźnienia był wypadek, jaki wydarzył się zimą 1925 roku, gdy w wyniku sztormu kadłub nabrał wody i przewrócił się na lewą burtę, osiadając na dnie basenu stoczniowego. Operację jego podniesienia nadzorował major inżynier Giuseppe Pugliese, późniejszy główny konstruktor floty.