19 czerwca 1927 roku przeprowadzono próby prędkości, a 1 listopada został oficjalnie przejęty przez Regia Marina.

Opis konstrukcji „Giusepe Miraglia” miał długość całkowitą 121,22 m (115 metrów pomiędzy pionami), szerokość 14,99 m i średnie zanurzenie 5,82 m przy wyporności normalnej 5400 ton. Napęd stanowiło osiem kotłów wodnorurkowych typu Yarrow, zasilających w parę dwie turbiny parowe systemu , poruszające za pośrednictwem przekładni dwa wały napędowe z trójłopatowymi śrubami. Całość została wykonana przez zakłady w Genui. Łączna moc układu napędowego wynosiła 16 700 KM (według drugiego źródła 12 000 KM). Prędkość maksymalna wynosiła 21 węzłów, na próbach stoczniowych uzyskano 21,6 węzła. Zapas paliwa stanowiło 430 ton mazutu. Początkowe uzbrojenie składało się z czterech armat przeciwlotniczych Ansaldo-Schneider 1914 kal. 102 mm. Pod koniec lat 30. uzupełniło je sześć zdwojonych zestawów wielkokalibrowych karabinów maszynowych typu Breda 31, kal. 13,2 mm (licencyjny francuski wkm Hotchkissa). thumb|left|„Giuseppe Miraglia”