Przed i za wyspą nadbudówek śródokręcia zbudowano, podwyższając odpowiednio burty, dwa hangary lotnicze. Mogły one pomieścić jedenaście wodnosamolotów gotowych do użycia oraz dodatkowo sześć w stanie złożonym (niektóre źródła określają maksymalną liczbę zaokrętowanych maszyn na 20). Hangary miały na burtach duże furty, zamykane uchylnymi bramami, służące do przyjmowania na pokład wodnosamolotów podnoszonych z powierzchni morza. Podnoszenie gotowych do startu maszyn na pokład główny odbywało się poprzez cztery luki w dachach hangarów, za pomocą dwóch bomów ładunkowych. Do startu samolotów służyły dwie stałe katapulty na sprężone powietrze typu Gagnotto, zainstalowane na dziobie i rufie. Pierwsza była wykorzystywana przy startach w ruchu okrętu pod wiatr, druga, gdy stał nieruchomo bądź poruszał się z niewielką prędkością przy wietrze od rufy.