Po upadku Konstantynopola, część rycerzy biorących udział w wyprawie, zasilona nowymi ochotnikami wyprawiła się na Peloponez aby walczyć przeciwko miastom i wojskom uznającym władzę bizantyjską. Szacuje się, iż ich liczba wynosiła od 500 do 700 rycerzy. Dowódcami byli Wilhelm I i Gotfryd I. Do walnej bitwy z wojskami Michała I Angelosa doszło na terenie Mesenii. Bizantyjczycy mieli przewagę, liczebność ich wojsk szacuje się na około 5 000, ale i tak ponieśli porażkę. Krzyżowcy rozbili ich i zmusili do odwrotu, tłumiąc w ten sposób zorganizowany opór Greków na Peloponezie. Owocem sukcesu odniesionego w 1205 roku było powstanie księstwa Achai, której pierwszym władcą został Wilhelm z Champlitte.
Tło Nie wszyscy krzyżowcy biorący udział w walkach o Konstantynopol pozostali w mieście. Wielu wróciło z bogatymi łupami do Europy, ale byli też i tacy który mimo zdobytych bogactw pragnęli wykroić sobie fragment Bizancjum i stworzyć własne państwo. Wśród nich był Bonifacy z Montferratu, jeden z ważniejszych dowódców IV krucjaty. Gdy stracił szansę na objęcie władzy nad Bosforem, zebrał swoich ludzi i wyprawił się na Bałkany. Zdobył Tessaloniki, drugie co do wielkości miasto Cesarstwa Bizantyjskiego i ogłosił się królemOstrogorski Georgij, Dzieje Bizancjum, PWN, Warszawa, 2008. Było to w roku 1204.