Jesienią za jego przykładem postanowił pójść Wilhelm z Champlitte. Wraz ze swoim hufcem udał się początkowo do Tessaloniki, ale potem ruszył dalej na południe aż dotarł do Morei. Tam spotkał się z siłami Gotfryda Villehardouin, który wracając z Palestyny, zawinął do portu w Modon.
Połączone siły obydwu dowódców liczyły od 500 do 700 rycerzy i kilkuset żołnierzy. Champlitte i Villehardouin ruszyli razem na podbój Morei. Przy pomocy Jana Kantakuzena zdobyli Modenę, jedno z głównych miast regionu. Następnie podporządkowali sobie inne znaczniejsze ośrodki zachodniego Peloponezu, nie spotykając się ze zdecydowanym oporem ze strony Greków. Wiadomości o ich sukcesach dotarły do Michała Angelosa, ówczesnego bizantyjskiego namiestnika PeloponezuFine John V., The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, Wydawnictwo Uniwersytetu Michigan, 1994. Michał zebrał wówczas wojska z Lakonii, Arkadii i Argolidy i wraz z Michałem Kantakuzenem, synem wspomnianego wyżej Jana, ruszył by zatrzymać postępy łacinników.