Na tłumacza wyznaczono Zdzisława Pawlika, który nie tylko znał język angielski, ale też kilkakrotnie miał już okazję słuchać Grahama na różnych kongresach baptystycznych. Spotkał się też specjalnie z Aleksandrem Haraszti, doradcą Billy’ego Grahama, który poinstruował go, że nie wystarcza tylko oddawać sens jego słów, ale również należy naśladować tonację głosu, gestykulację, a nawet mimikę mówcy. „Tych, którzy znają angielski, będzie wśród słuchaczy niewielu. Ludzie więc będą słuchać ciebie, jakbyś był Grahamem. Dlatego winieneś oddawać nie tylko sens, ale również wszelkie odcienie emocjonalnego napięcia”, stwierdził Haraszti. Pawlik na miesiąc przed zapowiedzianą wizytą w Polsce udał się do Szwecji, gdzie Graham przeprowadzał właśnie ewangelizację, by przyjrzeć się jego sposobowi głoszenia i wczuć się w rolę tłumacza. Tam też pierwszy raz miał okazję osobiście rozmawiać z Grahamem.
Graham przed przyjazdem przeprowadził konsultacje, w których pytał jak ma usługiwać, by nie urazić gospodarzy, by uszanować ich kulturę i zwyczaje. Z tego względu zrezygnował z humorystycznych wstępów, które przewijały się często w jego kazaniach zwróconych do Amerykanów.