Rosja miała stać się gwarantką samodzielnego rozwoju tych księstw (w latach 1828-1834 pozostawały one pod rosyjską okupacją i zarządem do czasu zapłacenia przez Turcję kontrybucji). W praktyce doprowadziło to do likwidacji tureckiego zwierzchnictwa nad tymi krajami. Serbia uzyskała gwarancję autonomii wewnętrznej i poszerzenie swojego terytorium. cieśniny tureckie: Bosfor i Dardanele udostępniono dla swobodnej żeglugi wszystkim państwom zaprzyjaźnionym z Turcją. Poddani rosyjscy uzyskiwali całkowitą wolność handlu na obszarze Imperium Osmańskiego.
Skutki Pokój umocnił pozycję Rosji, ale osłabił Święte Przymierze – unicestwił równowagę sił między Austrią i Rosją na Bałkanach, co nie pozostało bez wpływu na lojalność wobec siebie państw sojuszu. Nadwyrężenie sił Turcji przełożyło się na wzrost potęgi Egiptu Muhammada Alego. Wywalczona została ostatecznie niepodległość Grecji (ogłoszona w 1830 w protokole londyńskim), a Serbia i księstwa naddunajskie uzyskały lepsze warunki rozwojowe. Turcję zmuszono do respektowania postanowień pokoju bukareszteńskiego (1812), (1826) i , dotyczących statusu tureckich regionów autonomicznych.
Bibliografia
Kategoria:1829 w Europie Kategoria:Traktaty międzynarodowe Carstwa Rosyjskiego Kategoria:Traktaty międzynarodowe Imperium Osmańskiego Kategoria:Traktaty rosyjsko-tureckie Kategoria:Edirne