W maju 1923 r. przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie został zatrudniony w redakcji chrześcijańsko-demokratycznego „Dziennika Bydgoskiego”. Przez pewien czas zastępował redaktora naczelnego Jana Teskę. Przez 12 lat aż do śmierci, zasilał to pismo swoimi artykułami, kronikami tygodniowymi, obrazkami rodzajowymi, opowiadaniami i recenzjami teatralnymi. Był duszą pisma i jego reorganizatorem. W latach 1927–1932, po złagodzeniu przez „Dziennik” opozycyjnego tonu wobec rządu, przyczynił się do znacznego rozwoju tej gazety. W orientacji politycznej manifestował postawę opozycyjną wobec sanacji i Piłsudskiego, co powodowało częste konflikty z redakcją prosanacyjnej „Gazety Bydgoskiej”, kończące się nierzadko procesami sądowymiPolska kultura i sztuka w Bydgoszczy w latach 1920-1939. [w.] Historia Bydgoszczy. Tom II. Część pierwsza 1920-1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 1999. , str. 719-675.
Oprócz pracy dziennikarskiej zajmował się pisarstwem. Pisał poezje, powieści i utwory dramatyczne. Jego komedię „Bracia szlachta” (1887, trzy wydania) wystawiły teatry w Poznaniu (1884) i Krakowie (1904).