mały|Marianna Aleksandra Rzewuska, później znana jako Rzeuska. 1929 r. Siedlce Maria Aleksandra Rzeuska (ur. 5 września 1908 w Warszawie, zm. 20 maja 1982 w Warszawie) – uczona polska, historyk literatury, członkini Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Życiorys Była córką Bronisława Rzewuskiego (stolarza) i Bronisławy Rzewuskiej z d. Remiszewskiej. Uczęszczała do Gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Siedlcach (do 1928), następnie studiowała polonistykę i filozofię na Uniwersytecie Wileńskim (1929–1935); należała do grona lewicowych działaczy i publicystów wileńskich, m.in. obok Eugenii Krassowskiej, Stefana Jędrychowskiego, Jerzego Putramenta. Po studiach była asystentem w Katedrze Historii Literatury Polskiej (1935–1939), w 1938 obroniła doktorat (na podstawie pracy „Chłopi” Reymonta). Po wybuchu wojny pracowała jako korektorka w redakcji „Gazety Ludowej”, pomagała więźniom oraz osobom narodowości żydowskiej; była więziona przez gestapo w więzieniu na Łukiszkach, w Wilnie. Uczestniczyła w tajnym nauczaniu na poziomie licealnym w Wilnie.