GigaPOP jest węzłem łączącym zwykle sieci kilku sąsiednich uniwersytetów, ale nie jest to obowiązująca reguła. GigaPOP mogą współtworzyć instytuty badawcze, a nawet organizacje komercyjne. W szczególności może łączyć sieci kampusów z sieciami miejskimi (MAN), organizacjami, z którymi członkowie Internetu2 chcą się komunikować, innymi nowoczesnymi sieciami typu WAN (takimi jak utworzone w celach badawczych sieci ESnet, DREN, NREN) oraz ze strategicznymi dostawcami "zwykłego" Internetu. Prędkość transferu danych na liniach łączących uniwersytety z gigaPOP-ami kształtuje się w przedziale od 43 do 622 Mb/s.
Istnienie takich węzłów pozwala zmniejszyć koszt programu oraz umożliwia kontrolowanie dostępu do sieci szkieletowych. W ramach tej kontroli zadaniem gigaPOP-ów jest blokowanie ruchu pomiędzy "zwykłym" Internetem a sieciami Abilene i vBNS+, w efekcie nie są one obciążone ruchem generowanym przez nienależących do programu Internet2 użytkowników sieci. Inną rolą gigaPOP-ów jest sterowanie transmisją danych w sieci szkieletowej tak, aby odbywała się z określoną prędkością oraz (w przyszłości) spełniała wszystkie wymogi QoS.