vBNS+ Prowadzone przez NSF (National Science Fundation) i MCI WorldCom prace nad utworzeniem nowej sieci rozpoczęły się 5 kwietnia 1995, a już w grudniu sieć zaczęła działać. Głównym jej zadaniem było połączenie pięciu Centrów Superkomputerowych (SCC): Cornell Theory Center, National Center for Atmospheric Research, National Center for Supercomputing Applications, Pittsburgh SuperComputer Center, San Diego SuperComputer Center oraz zapewnienie dostępu do nich możliwie szerokiej grupie naukowców.
Obecnie vBNS+ łączy ponad 100 instytucji i 22 zaawansowane technologicznie sieci. Szkielet starej sieci (vBNS) składa się z węzłów (których główną część stanowią przełączniki ATM Fore ASX-1000, jeden lub dwa routery IP np. Cisco 7507 i szybki host uniksowy do monitoringu), połączonych światłowodami o przepustowości 622,08 Mb/s w standardzie ATM.