Do 1991 pracowała na pełen etat, w latach 1992–1993 na pół etatu.
Praca zawodowa W czasie okupacji niemieckiej pracowała umysłowo w warsztatach kolejowych. W latach 1944–1945 była zatrudniona w szkole jako nauczycielka fizyki i chemii. W 1945 przeprowadziła się do Poznania z poślubionym w poprzednim roku mężem. Po studiach muzykologicznych pracowała na Uniwersytecie Poznańskim (młodsza asystentka, potem konstruktorka w Pracowni Akustyki Zakładu Fizyki Doświadczalnej). Najdłużej była związana z Zakładem Fizyki Akademii Rolniczej w Poznaniu. Pracowała też w Akademii Muzycznej w Poznaniu i na Uniwersytecie Zielonogórskim.
W 1975 przeprowadziła się z mężem do Zielonej Góry, gdzie oboje zostali zatrudnieni na Wydziale Pedagogicznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej. Kierowała Zakładem Wychowania Muzycznego. Zainicjowała powstanie Pracowni Akustyki Muzycznej, którą, gdy Harajda zmieniła miejsce pracy na Wydział Matematyczno-Fizyczno-Techniczny, przemianowano na Pracownię Akustyki. Była kierowniczką Zakładu Fizyki, następnie dyrektorką Instytutu Fizyki. Pełniła funkcję prodziekana wydziału. Pracując w Zielonej Górze, prowadziła wykłady z akustyki z elektroakustyką na Uniwersytecie Poznańskim dla studiujących muzykologię oraz wykłady z akustyki w Akademii Muzycznej w Poznaniu dla studiujących lutnictwo.