Z dniem 17 stycznia 1942 bp A. Szelążek podniósł go do godności honorowego kanonika kapituły ołyckiej. W związku z brakiem kapłanów 25 listopada 1943 powierzył mu także parafię kostopolską, a 25 maja 1945 funkcję czasowego administratora diecezji żytomierskiej.Bp A. Szelążek w liście do ks. M. Rossowskiego: „Najukochańszy księże kanoniku, Dowiedziałem się o niebezpieczeństwie, jakie przeszedłeś – o szczęśliwym uniknięciu tego niebezpieczeństwa, o ciężkich ofiarach wśród Twoich parafian, a moich diecezjan. (...) Jakkolwiek podziwiam bohaterski hart Twej duszy i poświęcenie życia swego dla zbawienia dusz i dla sprawy Chrystusa Pana, jednak jeżeli uznasz, że trzebaby usunąć się z Berezna, że Pan Bóg nie wymaga – abyś wystawiał się na śmierć pewną – usunięcie się uważać trzeba będzie za zupełnie usprawiedliwione” (list bpa A. Szelążka z 30.09.1943 r.). Ks. Mieczysław Rossowski opuścił swoją placówkę duszpasterską dopiero z ostatnim transportem repatriantów 6 czerwca 1945.