posągi kultowe) chryzoelefantynę preferowano w rzemiośle (m.in. elementy ubioru, zastaw stołowych). Do przykładów dzieł wykonanych taką techniką należą Atena Partenos, monumentalna rzeźba greckiej bogini Ateny wykonana przez Fidiasza, a także elementy dekoracji wnętrza Partenonu w AtenachOB.. Znane są też przykłady oddziaływania greckiej plastyki z kości słoniowej na północną Europę, czego przykładem są związane z kulturą halsztacką importowane naczynia znalezione w grobowcu w Grafenbühl koło Asperg. W Starożytnym Rzymie, upowszechniła się tego typu plastyka. Wspomina o niej m.in. Pliniusz Starszy ( Naturalis historia 36, 29) Oprócz wyrobów codziennego użytku, instrumentów muzycznych (m.in. flety, liry), elementów umeblowania, wystroju wnętrza, kufrów, skrzyni, biżuterii (uzupełnianych często kamieniami szlachetnymi). Zainteresowanie kulturą starożytnej Grecji poświadczają liczne kopie m.in. zminiaturyzowana kopia figurki Apolla Licejskiego Praksytelesa (ok. III w. p.n.e.) Oprócz chryzoelefantyny preferowano technikę reliefu. Prestiż tego materiału poświadczają wyroby wykonane dla cesarzy i najwyższych urzędników. Od IV wieku n.e. powstawały tzw. dyptyki konsularne, wytwarzane z okazji objęcia urzędu przez konsula, czego przykładem są m.in.