Sprzeczności w definiowaniu problemu eurosieroctwa Choć wizerunek eurosieroty kojarzy się głównie z rodziną monoparentalną rodzina migracyjna nie jest rodziną rozbitą, chyba żeby brać pod uwagę związki w separacji. Różnica między dzieckiem z rodziny rozbitej a tzw. eurosierotą jest dość mocno widoczna: „W przypadku decyzji migracyjnej nie powinien wystąpić traumatyzujący efekt odrzucenia, widoczny np. po rozwodzie. Rozłąka zazwyczaj nie ma charakteru permanentnego i nie wyklucza kontaktu rodzica-migranta z dzieckiem. Bardziej właściwe wydaje się, zatem rozważanie konsekwencji w kontekście badań nad rodzinami rozłączonymi z powodu specyfiki zawodu rodzica, tak jak np. w analizie rodzin marynarskich”B. Walczak, Migracje rodzicielskie, [w:] Szkoła wobec mobilności zawodowej rodziców i opiekunów. Zeszyty metodyczne. Niezbędnik nauczyciela, red. E. Kozdrowicz, B. Walczak, Warszawa 2008, Wyd. Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej, s. 8.
Jeszcze inaczej eurosieroctwo można rozpatrywać na tle pojęcia sieroctwa migracyjnego. Zagadnienie to funkcjonuje w pedagogice jako przekazanie dziecka pod opiekę rodziny zastępczej, gdy występuje niewydolność wychowawcza wskutek migracji obojga rodziców.