Jest to przykład sieroctwa społecznego, który można definiować jako rodzaj eurosieroctwa.
Ministerstwo Edukacji Narodowej przyjmuje następującą definicję euro sieroctwa: „Przez pojęcie tzw. eurosieroctwa należy rozumieć sytuację, w której emigracja zarobkowa rodziców/rodzica powoduje burzenie podstawowych funkcji rodziny, takich jak zapewnienie ciągłości procesu socjalizacji, wsparcia emocjonalnego dziecka i transmisji kulturowej. Takie rozumienie eurosieroctwa oznacza, że nie każde dziecko, którego rodzice lub rodzic wyjechał do pracy za granicą, powinno być traktowane jako eurosierota”. Istnieją argumenty przeciwko określaniu dzieci z rodzin wielodzietnych eurosierotami. Chodzi głównie o fakt, iż migracja nie stanowi od razu zaburzenia więzi pomiędzy dzieckiem a rodzicem przebywającym na emigracji. Poza tym zwykle drugie z rodziców sprawuje wówczas opiekę nad dziećmi. „Formalnie rzecz biorąc, o sieroctwie możemy mówić wtedy, kiedy dziecko jest przekazane pod opiekę rodziny zastępczej lub placówki opiekuńczo-wychowawczej. Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej podaje, że liczba umieszczeń dzieci w pieczy zastępczej z powodu wyjazdu rodziców w 2007 roku wyniosła 1299, z czego 1014 zostało przekazanych rodzinom zastępczym, pozostałe 285 placówkom.