Jana Ewangelisty patrona swojego klasztoru, a dla mnichów Regułę zakonu (Typikòn).
W trosce o to, by pomóc mnichom w rozumieniu psalmów napisał Komentarze (Schòlia) do 150 psalmów (1248) i Egzegezę do wybranych psalmów (Ekségezis tinás ton psalmòn).
Pozostawił też po sobie Zarys geograficzny (Sýnopsis geographiké) parafrazę dzieła Dionizego Periegetesa.
Pewną wartość historyczną mają dwie autobiografie Blemmydesa napisane kolejno w 1264 i 1265 roku. Jakkolwiek stanowią przede wszystkim pochwałę samego autora, przynoszą również cenne informacje o ówczesnych stosunkach panujących na dworze cesarskim i w Kościele. Podobną wartość mają listy Blemmydesa do cesarza Teodora II Laskarysa.
Blemmydes pozostawił też po sobie: napisany wierszem politycznym, liczący sobie 272 wersy, utwór przesłany cesarzowi Janowi III Watatzesowi, epigram w 25 wierszach politycznych z okazji urodzin syna cesarza Teodora II Laskarysa, wzorowane na metrach klasycznych: Na klasztor Sosandron napisany w heksametrze daktylicznym i Na cześć świętego Demetriusza napisany wierszem jambicznym. Blemmydes pisał też wiersze na temat Psalmów, komponował stichera i kanony jambiczne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1197 Kategoria:Bizantyńscy teologowie 1204–1453 Kategoria:Bizantyńscy filozofowie 1204–1453 Kategoria:Zmarli w XIII wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Konstantynopolu