Pozostawił po sobie pisma z zakresu filozofii, teologii, geografii, retoryki i poezji.
Prace Najsławniejszym dziełem filozoficznym Blemmydesa był jego Podręcznik logiki i fizyki (Ejsagogiké epitomé). Cesarzowi poświęcił „zwierciadło książęce”, czyli Traktat (Lògos) o obowiązkach panującego. Jerzy Galestios i Jerzy Ojnajotes sparafrazowali go potem w języku ludowym.
Sprawie unii Kościołów Blemmydes poświęcił obszerne dwutomowe dzieło o pochodzeniu Ducha Świętego. Księga pierwsza zatytułowana Dowody (Lògos apodejknýnon) została zadedykowana arcybiskupowi Bułgarii Jakubowi, a druga Dysputa dogmatyczna (Lògos peri tinòn dogmatikòn syzetéseon) cesarzowi Teodorowi II Laskarysowi. W dziele swoim Blemmydes zajął stanowisko zbliżone do rzymskiego rozumienia symbolu wiary, który dodatkowo omówił w traktacie O wierze (Perí písteos). Napisał również prace O granicy życia (Perí hòron zoés), O cnocie i ascezie (Perí aretés kaj askéseos) i Enkomion ku czci św.