W XIX wieku zakład podlegał dalszej rozbudowie i modernizacji technicznej. W latach 1845–1874 funkcjonował dział litograficzny, w 1875 uruchomiono maszynę parową, w latach 1899–1900 od strony północnej wzniesiono trzypiętrowy budynek fabryczny, przeznaczony głównie dla działu introligatorskiego, zainstalowano oświetlenie gazowe, a część maszyn podłączono do sieci elektrycznej. Zatrudnienie w 1831 wynosiło 75 pracowników, w 1896 – 136, a tuż przed I wojną światową osiągnęła około 230 osóbRak Mieczysław: 150-lecie Zakładów Graficznych w Bydgoszczy. In. Kronika Bydgoska II (1964-65). Bydgoszcz 1971. Mimo kilkakrotnej zmiany właścicieli, zakład aż do 1920 r. nazywano Drukarnią Gruenauera (niem. Gruenauersche Buchdruckerei).
Właściciele drukarni
1806–1829 – Andreas Friedrich Gruenauer 1829–1942 – Sophie Albertine Luise Gruenauer (wdowa) 1842–1876 – Gustav P. Körner (wnuk) 1877–1895 – Gustav Böhlke 1895–1904 – Otto Grunwald 1904–1920 – Richard Krahl