Dwudziestolecie międzywojenne W dwudziestoleciu międzywojennym drukarnia zmieniła nazwę na Zakłady Graficzne Instytutu Wydawniczego „Biblioteka Polska” i była największym i najnowocześniejszym zakładem poligraficznym w Bydgoszczy, województwie pomorskim oraz jednym z większych w Polsce. W 1920 z rąk niemieckich zakład wykupił Władysław Kościelski (1886–1933) – poeta, tłumacz i mecenas narodowej kultury, który jednocześnie powołał w Warszawie spółkę akcyjną Instytut Wydawniczy „Biblioteka Polska” z udziałem znanych pisarzy i poetów, m.in. Wacława Berenta, Jana Kasprowicza, Tadeusza Piniego, Leopolda Staffa, Aleksandra Guttry’ego. Celem spółki było wydawanie wszelkiego rodzaju podręczników szkolnych, dzieł naukowych i beletrystycznych, polskich i zagranicznych czasopism naukowych, a nadto reprodukcji dzieł sztuki, tablic ściennych, map i innych wydawnictw. Po śmierci Władysława Kościelskiego (1933) Instytutem kierował Henryk Strasburger (1887–1951) – były podsekretarz stanu w MSZ, w latach 1924–1932 Komisarz Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Wolnym Mieście Gdańsku.