Westalka (fr. La Vestale) – opera z muzyką Gaspare Spontiniego i librettem Victora-Josepha-Etienne'a de Jouy, wystawiona po raz pierwszy 15 grudnia 1807 w Paryżu.
Osoby Licyniusz, generał rzymski (Licinius, général romain) – tenor Cynna, dowódca legionu (Cinna, chef de légion) – tenor Arcykapłan (Le Souverain Pontife) – bas Szef Augurów (Le chef des aruspices) – bas Konsul (Un consul) – bas Julia, młoda westalka (Julia, jeune vestale) – sopran Wielka Westalka (La Grande Vestale) – mezzosopran
Treść Akcja opery toczy się w Rzymie, w III w. p.n.e.
Akt I Licyniusz, wróciwszy do Rzymu ze zwycięskiej wyprawy przeciw Gallom, dowiaduje się, że jego ukochana Julia została zmuszona przez ojca do zostania westalką. W czasie triumfu Julia wieńczy zwycięzcę, a on w sekrecie obiecuje jej, że ją porwie ze świątyni.
Akt II Licyniusz przybywa nocą do świątyni Westy. W czasie spotkania z ukochanym Julia zapomina o swoich obowiązkach i dopuszcza do zgaśnięcia świętego ognia. Licyniusz umyka na wiadomość, że jego zamiary zostały odkryte, a lud zbliża się do świątyni, by ukarać świętokradców. Julia zostaje wtrącona do więzienia, ale odmawia ujawnienia tożsamości ukochanego.