nie formułowane ad hoc, dla konkretnej osoby czy sytuacji, być ogłoszone – normy prawa powinny być znane, każdy winien mieć możliwość dotarcia do ich treści, dotyczyć jedynie zachowań przyszłych, nie zaś przeszłych (prawo nie powinno działać wstecz), być jasne – zrozumiałe w swoich sformułowaniach, być niesprzeczne – nie może jednocześnie wymagać zachowań sprzecznych, być możliwe do realizacji - wymagania prawa powinny być nie tylko obiektywne, ale i realne, być stabilne – nie powinno zmieniać się zbyt często, zapewniać zgodność między działaniem urzędowym a obowiązującymi normami (postulat zgodności) - praworządność ma charakter zbiorowy, dlatego musi być odpowiednio zabezpieczona, np. poprzez reguły wykładni, wnioskowań inferencyjnych etc. Chronią one przed dobrowolnym interpretowaniem i odgadywaniem intencji prawodawcy. Jakkolwiek, z jednej strony Fuller nie neguje twórczego podejścia do stosowania prawa (np. przez sędziów) i postuluje ocenę pracy na podstawie wyników, a z drugiej zastrzega, że stanowienie prawa przez prawodawcę musi być rozważne.