W Słowniku języka Puszkina, który uwzględnił także listy i brudnopisy pisarza, wyraz wystąpił 36 razy, z czego 19 w Eugeniuszu Onieginie.
Arina Rodionowna według wielu biografów Puszkina była pierwowzorem kilku bohaterek w jego poezji i powieści: niania Tatjany Łarinej z poematu Eugeniusz Oniegin – Filipjewna (w brudnopisach nazywa się Fadiejewna i Fiłatjewna), mamka Ksienija w tragedii Borysie Godunowie, niania Dubrowskiego w powieści Dubrowski – Orina Jegorowna (lub Pachomowna), mamka kniaziówny w dramacie Rusałka, karlica Łastoczka w powieści Arab Piotra Wielkiego, adresatka w wierszu Wieczór zimowy. Nie wszyscy naukowcy zgadzają się z tym, najwięcej cech niani Puszkina ma postać Filipjewny z Eugeniusza Oniegina. Reszta mogła być wymyślona przez poetę na potrzeby fabuły.
W krytyce literackiej istnieje pogląd, że Arina Rodionowna jest postacią wyidealizowaną. Łączy w sobie cechy wszystkich służących na dworze Puszkinów. Na obraz idealnej niani wpłynęła także babcia Puszkina, Marija Aleksiejewna Hannibal. Puszkin stworzył idealną nianię i ten mit podchwycili jego przyjaciele i badacze jego twórczości.