Egbert Eating, Ecgberht, Ecgberht, Ecgbriht, Hechbertus (zm. 19 listopada 766) – ostatni biskup i pierwszy arcybiskup Yorku w VIII wieku.
Pochodzenie Egbert pochodził z arystokratycznego rodu Leodwaldingów, wywodzących swoje pochodzenie od założyciela nortumbryjskiej dynastii panującej, Idy z Bernicji. Jego ojcem był Eata, dlatego Egbert nazywany jest Eatingiem.
Życiorys Egbert był uczniem Bedy Czcigodnego. Karierę w kościele Nortumbrii rozpoczął od pielgrzymki do Rzymu, w którą wyruszył wraz ze swoim bratem Egredem. W czasie pobytu w Rzymie, został wyświęcony na diakona. Powrócił do kraju po śmierci Egreda.
Przynależność Egberta do rodziny królewskiej zapewniła mu szybki awans w kościelnej hierarchii. W 732 roku jego kuzyn, Ceolwulf, król Nortumbrii mianował go na stanowisko biskupa Yorku. Założył w Yorku szkołę. Jej najsłynniejszym wychowankiem był Alkuin, który jako dziecko został oddany w opiekę Egbertowi. W 735 roku papież Grzegorz III przysłał mu paliusz, symbol władzy arcybiskupiej. Dwa lata później Ceolwulf abdykował i przekazał władzę bratu Egberta, Eadbertowi.