Stanisław Lubiński, ps. „Cybuś” (ur. 30 czerwca 1884 w Radomyślu, zm. po 19 września 1938) – podpułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, inżynier rolnik.
Życiorys Urodził się 30 czerwca 1884 w Radomyślu, ówczesnym mieście powiatowym guberni kijowskiej, w ziemiańskiej rodzinie Cezarego i Marii z Kallenbachów. Był starszym bratem Mieczysława (ur. 1891), tytularnego rotmistrza Wojska Polskiego, odznaczonego dwukrotnie Krzyżem Walecznych... Uczęszczał do gimnazjum w Żytomierzu, w którym w 1906 zdał maturę. Brał czynny udział w konspiracyjnym życiu młodzieży uczniowskiej. Przez dwa lata pełnił funkcję prezesa Bratniej Pomocy. W 1909 ukończył studia w Akademii Rolniczej w Dublanach. W 1909 został powołany do odbycia obowiązkowej służby wojskowej w armii rosyjskiej na prawach wolontariusza (). „Od 1910, będąc niezależnym materialnie, pracował w Warszawie jako główny instruktor kółek rolniczych na terenie całej Kongresówki”. W 1912 rozpoczął pracę w rodzinnym majątku.