Pełnił również obowiązki szefa sztabu 2 Dywizji Jazdy.
2 listopada 1921 został przyjęty do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza I kursu doszkolenia. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 55. lokatą w korpusie oficerów jazdy. We wrześniu 1922, po ukończeniu kursu i „uzyskaniu pełnych kwalifikacji do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” został szefem sztabu Inspektora Jazdy przy Inspektorze Armii Nr II, pułkownika Gustawa Orlicz-Dreszera. Będąc słuchaczem kursu doszkolenia, a następnie oficerem sztabu Inspektora Jazdy pozostawał oficerem nadetatowym 7 pułku ułanów w Mińsku Mazowieckim. W czerwcu 1924 został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu 2 Dywizji Kawalerii w Warszawie. 1 grudnia 1924 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 11. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W październiku 1925 został przeniesiony do 1 pułku strzelców konnych w Garwolinie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W grudniu 1927 został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego na stanowisko wojskowego inspektora transportu. W 1928 uzyskał dyplom inżyniera rolnika na Politechnice Lwowskiej.