W 1782 r. Carlo Filippo Ughi dokonał zmian w strukturze kościoła: dzięki niemu w kościele skonstruowano nowy sufit, dostawiono dzwonnicę i przekształcono ołtarz główny. We wnętrzu kościoła został pochowany neapolitański miedziorytnik Raffaello Morghen, urodzony w Portici w 1758 r. zmarły w 1833 we Florencji; ponadto w kościele pochowano także astronowa Cosima Vignalego. Nagrobek Morghena ufundowany przez jego uczniów znajduje się w lewej nawie kościoła św. Krzyża. Nagrobek wykonał w 1854 r. Odoardo Fantacchiotti.
W latach 1910–1924 kościół został poddany szeroko zakrojonej rekonstrukcji oznaczającej faktyczne wzniesienie obiektu od nowa, gdyż obiekt groził zawaleniem; kolekcjoner Frederick Stibbert, który naprzeciwko kościoła wzniósł własną willę przekazał w związku z tym darowiznę na rzecz budowy nowej dzwonnicy. Prace projektowe wykonał Giovanni Paciarelli.
11 lutego 1933 r. zakończono budowę nowej fasady ozdobionej lunetą nad architrawem wypełnioną przedstawieniem św. Marcina rozdzierającego swój płaszcz dla biednych. Kompozycja jest dziełem Maria Chiarego, krewnego proboszcza Alessandra Sostegniego z Chiesa dell'Immacolata.