Gilgamesz, Enkidu i świat podziemny – jeden z mitów sumeryjskich. Zawiera wątki, dotyczące kosmologii Sumerów, relacji Gilgamesza i Inany oraz podróży Enkidu do kur po utracone przez Gilgamesza przedmioty pukku i mikku, których nierozważnie używał, czym zyskał niezadowolenie bogów. Mit jest również jednym z trzech znanych współcześnie wyobrażeń Sumerów o świecie podziemnym i życiu po śmierci.
Treść Gdy niebo zostało oddzielone od ziemi, Ereszkigal została zabrana do podziemnego królestwa, zaś Enki pokonał potwora z kur, na brzegach Eufratu wyrosło drzewo huluppu (wierzba?). Zostało wyrwane z ziemi przez południowy wiatr. Znalazła je Inana i posadziła w swoim ogrodzie w Uruk, mając nadzieję, że gdy okrzepnie, zrobi z niego tron i łoże.
Drzewo wyrosło, a w jego korzeniach wąż zrobił sobie leże, w koronie uwił gniazdo ptak Anzu, w pniu zaś wydrążyła dom Lilith. Bezradna Inana poskarżyła się na intruzów swemu bratu Utu, jednak ten jej nie pomógł. Wysłuchał natomiast boginię Gilgamesz. Ogromnym toporem odrąbał wężowi głowę. Na ten widok Anzu zabrał swoje pisklęta i uciekł w góry, zaś Lilith zburzyła swój dom i odeszła.