Gilgamesz ściął drzewo i dał pień Inanie, zaś z pozostałości po roślinie sporządził dla siebie czarodziejski instrument pukku z korzeni i mikku z korony (bęben z pałeczkami?). Jego właściwości magiczne polegały na tym, że gdy bohater grał na nim, to ludzie mu służyli. Gilgamesz wpadł w pychę. Przy pomocy gry na instrumencie zmuszał młodzieńców Uruka do pracy, zaś dziewczęta zabierał do swojego domu. Kobiety zwróciły się z modlitwami do Utu i ten sprawił, by pukku i mikku zapadły się pod ziemię.
Gilgamesz nie potrafił odzyskać instrumentu, zrozpaczony siedział przez ganzirem, aż jego druh Enkidu zaoferował pomoc. Zanim wyruszył, wysłuchał kilka rad Gilgamesza: nie wolno mu założyć czystego ubrania i namaszczać się olejkami, nie powinien zabierać oszczepu, laski oraz zakładać sandałów. Przed wyruszeniem nie może pocałować ukochanej i uderzyć kobiety, której nienawidzi. W ten sposób, wyrzekłszy się ziemskich dóbr i uczuć, zdoła powrócić. Enkidu nie usłuchał Gilgamesza i pozostał w zaświatach.