W 1782 r. Leopold II Habsburg zaproponował zakup płótna za 2400 talarów i kopię obrazu zamówioną u Sante Paciniego, która znajduje się nadal w tym samym miejscu, w oryginalnej ramie zawierającej również predellę z 2 poł. XVI w. Pierwotnie Pietà z Luco miała zostać umieszczona w Uffizi, jednakże w 1795 r. została wymieniona na Madonnę z harpiami. Podczas okupacji napoleońskiej Pietę wywieziono do Paryża, skąd powróciła do Florencji w 1815 r.
Opis Przed skałą, której zbocze opada z lewej do prawej strony obrazu, ma miejsce scena opłakiwania Chrystusa (Pietà). Jezus po zdjęciu z krzyża zostaje delikatnie ułożony na całunie i kamieniu namaszczenia; następnie zostanie złożony do grobu w skale widocznej po lewej stronie obrazu. Święty Jan Apostoł podtrzymuje ciało Jezusa za plecy, Maria za ramię, zaś Maria Magdalena klęcząca i ze skrzyżowanymi rękoma trzymanymi przy twarzy podpiera na własnej nodze prawą stopę Chrystusa i wpatruje się zdumiona w ciało.
W scenie uczestniczą trzej święci: Piotr (patron klasztoru), mężczyzna w czerwonej szacie (być może Nikodem lub św.