Paweł) oraz Katarzyna Aleksandryjska, identyfikowana dzięki złamanemu kołu; jej twarz jest uznawana za portret przeoryszy zamawiającej dzieło.
W górze po prawej stronie obrazu rozciąga się krajobraz wypełniony wzgórzami rozpływającymi się w dali oraz sylwetką obwarowanego murami obronnymi miasta, które widziane z daleka ma lekko niebieski kolor.
Styl W tym wypadku Andrea del Sarto nadał postaciom nowy typ monumentalności, pochodzący z twórczości Michała Anioła, zastosował też świetliste, czyste kolory zainspirowane pracami Rafaela. Silne światło tworzy nieoczekiwane efekty świetlne i powoduje błyszczenie tkanin, co jest typowe dla pierwszej maniery Pontorma i Rossa Fiorentina; obydwaj byli uczniami del Sarto, z którymi mistrz konkurował.
Patos sceny wynika w większym stopniu z atmosfery zawieszenia i wstrzymywania emocji, niż z prawdziwego okazywania bólu przez postacie.
Bibliografia Marco Chiarini, Galleria palatina e Appartamenti Reali, Sillabe, Livorno 1998.
Kategoria:Obrazy Andrei del Sarto Kategoria:Obrazy w Galerii Palatina Kategoria:Pietà (obraz)