latem.
Tabor Pierwszą lokomotywą na etapie budowy kolei był parowóz nr 8 wyprodukowany przez SLM Winterthur w 1892 roku i nabyty w 1897 roku (w 1920 roku sprzedany do Hiszpanii i nazwany „Johan Fuchs”). Dla eksploatacji kolei zdecydowano się na tabor elektryczny zasilany trójfazowym prądem przemiennym o napięciu 350 V i natężeniu 40 Hz, od 1930 roku zmienionym na 725 V i 50 Hz. W 1898 roku dostarczono trzy dwuczłonowe pociągi składające się z dwuosiowej lokomotywy elektrycznej serii He 2/2 z jednoosiowym wagonem, czwarty w 1902 roku, a piąty w 1930 roku.
Od 1947 roku kolej eksploatowała wagony motorowe, pozwalające na zwiększenie prędkości z 8 do 14,4 km/h, a od lat 90. do 28 km/h (od serii Bhe 4/8 3501). Wagony motorowe serii Bhe 2/4 umożliwiały przewiezienie 110 pasażerów (część na miejscach stojących), dwuczłonowe Bhe 4/8 (od lat 60. XX wieku): 240 pasażerów, dwuczłonowe Bhe 4/8 3501 (od 1993): 256 pasażerów. Między 1993 a 1996 rokiem wydłużono tory lokomotywowni za 115 do 250 m, w celu zwiększania możliwości garażowania taboru.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Gornergrat Bahn AG Gornergratbahn Gornergrat Bahn
Kategoria:Koleje zębate w Szwajcarii Kategoria:Valais