W pierwszych 26 rozdziałach księgi XVIII Augustyn omówił pochód państwa ziemskiego wespół z państwem Bożym. Następnie przedstawił zapowiedzi proroków o Chrystusie i opowiedział o spisaniu ksiąg Biblii hebrajskiej, ich kanoniczności oraz o przekładzie na grekę, zwanym Septuagintą (rozdz. 27-45). W rozdziale 46 ukazał narodzenie Chrystusa, jako spełnienie proroctw, a w rozdziałach 47-54 narodziny i rozwój Kościoła. W księdze XIX Augustyn omówił cele, do których dąży każde z dwóch państw. Jezus Chrystus – powtórne przyjście Chrystusa na końcu czasów (eschaton): księgi XX – XXII. Augustyn obszernie omówił Sąd ostateczny (księgi XX i XI) i zmartwychwstanie ciał (księga XXII)Por. Wstępy do poszczególnych ksiąg w wydaniu Państwa Bożego w przekładzie ks.Władysława Kubickiego, Kęty: Wydawnictwo ANTYK – Marek Derewiecki, 1998.
Ofiara jako sakrament i Eucharystia W księdze X Augustyn rozwinął nauczanie o znaczeniu ofiary w rozumieniu pogan i chrześcijan. W rozdz. 4 i 5 tej księgi podkreślał, że chrześcijańskie przeżywanie ofiary cechuje wewnętrzność i duchowość. Stwierdził, że widzialna ofiara jest sakramentem, czyli pewnym świętym znakiem niewidzialnej ofiary. Określenie to cieszyło się popularnością teologów średniowiecznych. Podobnie jak inne jego stwierdzenie z początku rozdz.