W czasie I wojny światowej większość amerykańskich niszczycieli została dostosowana do wypełniania zadań przeciwpodwodnych i wyposażona w bomby głębinowe oraz ich miotacze i zrzutnie, lecz dostępne źródła nie przekazują dokładnych informacji dotyczących konkretnych typów systemów tego uzbrojenia.
Porównanie z innymi tysiąctonowcami thumb|USS „Tucker” (DD-57) (po lewej) i USS „Cassin” (DD-43), okręty prototypowe swoich typów pokazują podobieństwa pomiędzy projektami okrętów typu Cassin i Tucker Terminem tysiąctonowce określa się 26 niszczycieli United States Navy należących do pięciu typów: Cassin, Aylwin, O’Brien, Tucker oraz Sampson. Określenie to pochodziło od faktu, że były pierwszymi amerykańskimi niszczycielami, których wyporność była większa niż 1000 długich tonGardiner, s. 122–123.Typ Aylwin jest uznawany za część typu Cassin przez Conway’s All the World’s Fighting Ships, 1906–1921 (s. 122), ale jest wymieniany oddzielnie przez United States Navy. Zobacz Typ Cassin, pierwszy z tysiąctonowców, miał wyporność większą o około 1/3 w stosunku do poprzedniego typu amerykańskich niszczycieli, Paulding.