(Wiesław Juszczak, dz. cyt., s. 22).. V Pożoga 300pxWięc rzekłem: – Otom wywiedzion jest w ziemię Widzeń okropnych i piekła obrazów, A znieść nie mogę i padam, jak brzemię, U nóg twych i na piersiach leżę głazów, Z teki Artura Grottgera: Wojna
Przedstawia muzę z artystą będących świadkami ucieczki ludności z płonącego miasta. VI Głód300pxA gdyśmy weszli w las, uderzył we mnie Płacz bardzo rzewny i kwilenie ciche. Więc idąc na ten głos w najgęstsze ciemnie, Ujrzałem w trawie dzieciąteczka liche, Z teki Artura Grottgera: Wojna
Przedstawia głodowy posiłek rodziny zbiegłej z płonącego domu podczas działań wojennych. VII Zdrada i kara300pxA gdy mówiła jeszcze, ono wzgórze, Kędyśmy stali, tłum wielki otoczył, Ciągnąc człowieka jednego na sznurze. A człowiek miotał się i pianą broczył, Z teki Artura Grottgera: Wojna
Przedstawia schwytanie szpiega, rewidowanego przez żołnierzy, podczas gdy oficerowie przeglądają jego papiery. VIII Ludzie czy szakale?300pxCzuję, że żyję i dycham w tym brudzie... Nie!