Przedstawiając swoją własną teorię stopy procentowej opartą na preferencji czasowej, Fetter pokazał, że wycena czasu jest warunkiem determinującym rynkową stopę procentową.

Znaczenie W 1909 46-letni Fetter otrzymał tytuł doktora prawa (LL.D) od Uniwersytetu Colgate, a w 1913 stanął na czele Amerykańskiego Związku Ekonomistów. Kolejne honorowe tytuły doktorskie nadały mu Occidental College (1930) i Uniwersytet Indiany (1934). Był członkiem Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk oraz Amerykańskiego Stowarzyszenia Filozoficznego. W 1927 otrzymał Medal Carla Mengera od Stowarzyszenia Ekonomistów Austriackich.

Traktat ekonomiczny Fettera Principles of Economics (1904) został opisany przez Herbenera jako „niedościgniony aż do roku 1940, w którym to ukazało się Nationaloekonomie autorstwa Ludwiga von Misesa”. We wstępie do opublikowanego w 1977 nowego wydania Capital, Interest, and Rent, Rothbard stwierdza, że po raz pierwszy natknął się na dzieło Fettera za sprawą pewnego cytatu zawartego w Ludzkim działaniu Misesa. Rothbard zauważa wpływ „austriackich” poglądów Fettera dotyczących stopy procentowej oraz renty na swoje własne idee.