Wartość kapitału każdego dobra trwałego jest równa zdyskontowanej wartości jego przyszłych rent”. Wkładem Fettera do austriackiej tradycji subiektywizmu jest „pokazanie, że zunifikowana, subiektywna teoria wartości obala socjalistyczne teorie o wyzysku, rencie ricardiańskiej i związkach rentowności ze stopą procentową”.
Krytyka teorii stopy procentowej Fishera
W Interest Theories, Old and New (1914) Fetter skrytykował Irvinga Fishera za porzucenie idei czystej preferencji czasowej, której amerykański ekonomista był zwolennikiem w okresie, gdy publikowano jego książkę The Rate of Interest (1907). Pozycja ta wywarła duży wpływ na Fettera. Jak przypomina Murray Rothbard, gdy Fetter ponownie przyjrzał się wcześniejszej pracy Fishera,
odkrył, że już w publikacji z 1907 tkwiło ziarno błędu. Fisher twierdził, że wartościowanie obecnych i przyszłych dóbr implikuje wcześniejsze istnienie pieniężnej stopy procentowej, sugerując tym samym, że rozumowanie oparte jedynie na czystej preferencji czasowej to błędne koło.