Anna Cylejska (ur. kon. 1380 lub pocz. 1381, zm. 20 lub 21 marca 1416 w Krakowie) – królowa Polski od 1402 r. jako druga żona Władysława Jagiełły, córka hrabiego cylejskiego Wilhelma von Cilli i Anny Kazimierzówny, wnuczka króla polskiego Kazimierza Wielkiego.
Życiorys Pochodzenie Anna urodziła się pod koniec 1380 lub na początku 1381 Była jedyną córką Wilhelma, hrabiego Celje oraz Anny, córki króla Polski Kazimierza Wielkiego i jego czwartej żony Jadwigi Żagańskiej, jednak legalność tego małżeństwa była kwestionowana; matka Anny dopiero w 1369 została legitymizowana przez papieża Urbana V, jednak bez prawa do dziedziczenia tronu polskiego.
Młodość w Celje W 1392 r. zmarł jej ojciec. Matka Anny w 1394 r. opuściła hrabstwo i ponownie wyszła za mąż za Ulryka, księcia Teck. Wobec tego Anna trafiła pod opiekę kuzyna swego ojca Hermana II CylejskiegoM. Spórna, P. Wierzbicki, Słownik władców Polski i pretendentów do tronu polskiego, Kraków 2003, s. 23.. Anna wychowywała się wraz z córkami hrabiego m.in. Barbarą, przyszłą cesarzową.