Narodowy Bank Włoch uniknął niekontrolowanego wydawania banknotów. Po osiągnięciu zrównoważonego budżetu na początku roku 1870, rząd włoski podjął kroki mające na celu przywrócenie wymienialności lira włoskiego. Ponieważ rząd spłacał swoje zobowiązania wobec banku centralnego złotem, umożliwiło to przywrócenie wymienialności. 7 kwietnia 1881 roku wygasła ustawa Corso ForzosoLarry Allen: The Encyclopedia of Money. Google Books Preview, 2009, s. 89. [dostęp 2012-03-29]..
Włochy były częścią Łacińskiej Unii Monetarnej, która wymagała używania srebrnego pieniądza akceptowanego przez wszystkich członków. Włochy zyskiwały na eksporcie srebra do pozostałych krajów (Francji, Szwajcarii, Belgii). W związku z tym większość włoskich monet pozostawała w obiegu w krajach sojuszniczych, gdzie używano ich w prawie wszystkich wymianach handlowych z udziałem srebra. Pogarszało to włoską sytuację finansowąElgin Groseclose: Money and Man., wydanie czwarte, 1976, s. 160–161 [dostęp 2012-03-29]..
Przypisy
Kategoria:1866 w Europie Kategoria:Historia gospodarcza Wielkiej Brytanii Kategoria:Kryzysy gospodarcze Kategoria:Wielka Brytania w XIX wieku Kategoria:Włochy w XIX wieku