Szukając sprzymierzeńców dla swoich ambitnych planów, Świdrygiełło zawarł porozumienie z hospodarem mołdawskim Aleksandrem Dobrym, Tatarami i wielkim mistrzem zakonu krzyżackiego Paulem von Russdorffem. Dodatkowo za swojego protektora uznał króla niemiecko-węgierskiego Zygmunta Luksemburskiego.
Działania te wzbudziły duży niepokój na dworze królewskim na Wawelu. Wreszcie informacja, że ludzie księcia Świdrygiełły uwięzili sekretarza królewskiego Jana Lutkowica z Brzezia, zadecydowała o tym, iż Jagiełło postanowił zbrojnie rozprawić się ze swoim bratem.
Przebieg Działania rozpoczęto w trzeciej dekadzie czerwca 1431. Król Władysław z głównymi siłami wyruszył 25 czerwca z Przemyśla w kierunku Horodła, a nieco wcześniej dwa oddziały wymaszerowały na Zbaraż, Horodło i inne zamki opanowane przez Litwinów. Na początku lipca wojska polskie opanowały główne miasta Wołynia, który od śmierci księcia Witolda uznawano za część Korony. Jagiełło liczył, że dzięki temu dalsza kampania nie będzie potrzebna, ale wobec twardej postawy brata, w połowie lipca rozpoczęto marsz na ziemie litewskie. Do pierwszej potyczki doszło w pobliżu Uściługu, gdzie rycerstwo polskie pokonało liczniejszy oddział rusińsko-tatarski.