najliczniejsza była seria EEŁ (28 sztuk, ponadto 18 dalszych jako mobilne agregaty prądotwórcze). Eksploatowano oprócz tego liczne lokomotywy manewrowe małej mocy. W. Rakow, Łokomotiwy..., s. 356, 367, 524.. Pod koniec wojny, w 1945 roku ZSRR otrzymał jednak w ramach pomocy wojskowej lend-lease 68 amerykańskich nowoczesnych lokomotyw ALCO RSD-1, oznaczonych w ZSRR jako seria DA (pierwotnie DA20, ros. ДA20). Lokomotywa została uznana za udaną i 7 sierpnia 1945 na posiedzeniu u Stalina, w Dzień Kolejarza, podjęto decyzję rządową o skopiowaniu jej konstrukcjiWpływ na wybór jako wzorca lokomotywy DA20 miało osobiste zainteresowanie Stalina lokomotywą tego typu, ciągnącą jego pociąg na konferencję poczdamską, i jej pozytywna ocena wyrażona przez maszynistę. W. Rakow, Łokomotiwy..., s. 374.. Zdecydowano umieścić produkcję lokomotyw w byłej Charkowskiej Fabryce Parowozów (ChPZ), przemianowanej na Charkowski Zakład Budowy Maszyn Transportowych (ChZTM). W zakładach tych zgromadzono odpowiednią kadrę specjalistów z zakresu budowy spalinowozów i dostarczono też na wzór lokomotywę DA20-52. Głównym konstruktorem był M. Szczukin.