W okresie stanu wojennego zaangażowała się w udzielanie pomocy i wsparcia studentom związanym z opozycją.
Od 1956 była żoną Gustawa Budzyńskiego.
Została pochowana na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon I, groby rodzinne B).
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2011). Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Srebrny Krzyż Zasługi (1965) Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984) Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1977) Medal Księcia Mściwoja II (2004) Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” (1965) Medal „Zasłużeni w Historii Miasta Gdańska” (2015)
Upamiętnienie W 2011 opublikowano poświęcone jej wspomnienia wychowanków w publikacji Marianna Sankiewicz: dała nam skrzydła…, wydanej przez Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej. W 2019 została patronem audytorium nr 2 na Wydziale Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki Politechniki Gdańskiej.
Postaci Marianny Sankiewicz-Budzyńskiej została poświęcona fabularyzowana biografia Zielony atrament z 2024 w reżyserii Pawła Wyszomirskiego, a także audycja z cyklu Eureka w Polskim Radiu Program I.
Przypisy