Kompozycja Otwierający film segment „Skorpion” ma symboliczne znaczenie, ukazuje bowiem naturę jako arenę walki o przetrwanie. Sam skorpion jawi się jako alegoria siły witalnej, ale również niszczącej, agresywnej, niosącej śmierć. Skorpion ze swą naturą zostaje przywołany jako odpowiednik człowieka nie poddanego instytucjonalizacji. Po przedstawieniu siły natury, następują segmenty ukazujące rozwój cywilizacji zachodniej. Pierwszy z nich, „Bandyci”, przedstawia społeczność autochtonów przeczuwającą swoją zagładę. Ta nadchodzi w momencie otwarcia „Inauguracji”, podczas której osadnicy stawiają fundamenty pod budowę cywilizacji. Segment „Rzym” ukazuje już zbudowane miasto będące symbolem trójprzymierza władzy cywilnej, wojskowej i kościelnej.
Złoty wiek cechuje całkowita umowność czasu. Choć zauważalny staje się postęp w tworzeniu cywilizacji, film ujmuje czas metaforycznie – od czasów prehistorycznych akcja przeskakuje do roku 1930, by później zwrócić się ku XVIII-wiecznym realiom powieści Sto dwadzieścia dni Sodomy. Epilog opisuje zawartą w powieści orgię, będącą powrotem do pierwotnego chaosu. Książę de Blangis posiada w epilogu rysy Jezusa Chrystusa.