Przesłanie Dzieło Buñuela cechuje skupienie na procesach rozkładu natury i żądzy cielesnej człowieka. Cement położony na kamieniu węgielnym wygląda jak ekskrementy, z kolei postać mężczyzny zostaje przygnieciona przez normy społeczne. Niemożność zaspokojenia swych namiętności wywołuje u niego napięcie i agresję wyładowywaną na otoczeniu. Kobiecie z kolei cywilizacja narzuca podporządkowanie instytucji rodziny. Złoty wiek stanowi również (widoczny w segmencie „Przyjęcie u markiza X”) pamflet na hipokryzję arystokracji, która pod płaszczykiem ochrony tradycyjnych wartości oraz sztywnych obyczajów kryje w sobie obłudę i dwulicowość.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuskie filmy surrealistyczne Kategoria:Francuskie filmy czarno-białe Kategoria:Francuskie filmy z 1930 roku Kategoria:Filmy kręcone w Paryżu Kategoria:Filmy kręcone w prowincji Girona Kategoria:Filmy w reżyserii Luisa Buñuela