Benedict Joseph Flaget PSS (ur. 7 listopada 1763 w Contournat we Francji, zm. 11 lutego 1850 w Louisville, Kentucky) – amerykański duchowny katolicki pochodzenia francuskiego, jeden z pierwszych organizatorów struktur Kościoła katolickiego w Stanach Zjednoczonych, ordynariusz Bardstown w latach 1808–1850.

Młodość i kapłaństwo Był pogrobowcem, a matka zmarła gdy miał dwa lata. Małym Benedictem i jego dwójką braci opiekowała się ciotka. Po pewnym czasie zostali przyjęci na naukę u wuja, kanonika Benoit Flageta w Billom. Kształcił się tam w miejscowym kolegium, a także na Uniwersytecie w Clermont. W owym czasie wstąpił do Zgromadzenia Sulpicjan i w 1783 stał się ich pełnoprawnym członkiem. Święcenia kapłańskie otrzymał 1 czerwca 1788 w Issy, gdzie jego ówczesnym superiorem był późniejszy apostoł Michigan Gabriel Richard. Tuż po święceniach młody kapłan został wykładowcą teologii dogmatycznej w Nantes, a następnie w Angers. Wybuch Rewolucji francuskiej i w związku z tym zamknięcie uczelni katolickich, sprawiło iż o. Flaget postanowił poświęcić się misjom w Stanach Zjednoczonych. Po otrzymaniu pozwolenia od przełożonych wyruszył w styczniu 1792 na kontynent amerykański. Jego towarzyszami byli ks. John Baptist Mary David PSS (jego przyszły koadiutor w Bardstown) i subdiakon Stephen Badin.