Papież przypomniał, że dzięki studiom liturgicznym „lepszego poznania, zrozumienia i docenienia” doznały obrzędy Eucharystii. Zwiększyła się liczba przystępujących do sakramentów i częstość ich przyjmowania. Sama Eucharystia została na nowo „uznana za źródło i ośrodek prawdziwej pobożności chrześcijańskiej”. Odnowiono także świadomość eklezjologiczną – to, czym jest Kościół – oraz konieczność właściwego, aktywnego uczestnictwa wiernych w liturgii. Ruch liturgiczny bowiem pomógł wydobyć na światło prawdę, „że wszyscy wierni tworzą jedno zwarte ciało, którego głową jest Chrystus, i że lud chrześcijański ma obowiązek brać udział w liturgii we właściwy sposób”. Papież wezwał też do rozwagi. Przyznał, że „w niektórych krajach duch świętej Liturgii, jej znajomość i ukochanie są niekiedy nikłe lub prawie żadne”. Jednak reakcja na tę sytuację musi być roztropna. Wskazywał konieczność rozwagi i wystrzegania się zbytniej skłonności do nowości i zbaczania „z drogi zdrowej nauki”.
Przypisy