O jego sile i witalności na przestrzeni wieków decyduje przede wszystkim stałe odradzanie się, dzięki powrotowi do źródeł i różnych form pierwotnego radykalizmu.
Duchowość ruchu
Wyznacznikiem przynależności do ruchu franciszkańskiego jest życie jego duchowością. Do szeregu cech ją charakteryzujących zalicza się: uznanie Jezusa Chrystusa jako wzoru do naśladowania (życie ewangeliczne) uznawanie Kościoła za „matkę” w sensie duchowym i wszelkie wynikające z tego konsekwencje (szacunek dla urzędu Piotra, poddanie duchowieństwu, prawowierność doktrynalna) uznawanie wartości Reguły franciszkańskiej jako pochodnej od Ewangelii formy życia życie w braterstwie (także braterstwo stworzeń, szacunek do przyrody jako pochodna) pozostawanie na byciu mniejszymi, tzw. minoritas głoszenie Ewangelii każdemu stworzeniu radość franciszkańska umiłowanie przebywania z Bogiem, życie modlitwy, medytacja czystość moralna jako cnota posłuszeństwo i ubóstwo jako przejawy minoritas cześć Matki Bożej szacunek do bliźniego, szczególnie grzeszników, potrzebujących i nieprzyjaciół wynikające z poprzednich przezwyciężanie pokus, umartwienie (pokuta), cierpliwość w chorobie i umieranie z nadzieją
Święci