Przez wiele lat pełnił także funkcję kierownika Zakładu Historii Polski i Powszechnej XVI-XVIII wieku w Instytucie Historii WSP.
Poza działalnością uczelnianą do końca istnienia Komisji do spraw Stopni Kwalifikacji Nauczycieli przewodniczył jej składowi do spraw historii. Brał aktywny udział w pracach Komitetu Okręgowego Olimpiady Historycznej, będąc jej jurorem, ale także wspomagając organizacyjnie swą małżonkę, która przez wiele lat pełniła w niej funkcję sekretarza. Był członkiem wielu towarzystw oraz zespołów naukowych. Był prezesem zielonogórskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego, wiceprezesem Lubuskiego Towarzystwa Naukowego, członkiem Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk oraz Polskiego Towarzystwa Badań nad Wiekiem Osiemnastym. Działacz Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej, kierował jego strukturami wojewódzkimi w Zielonej Górze. W 1999 roku przeszedł na emeryturę i przeprowadził się do Krakowa, gdzie zmarł w 2002 roku.
Ojciec Brunona BartkiewiczaPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 kwietnia 1998 r. o nadaniu orderów i odznaczeń ()..